"İçimdeki bunca sevgiyi nereye koyacağımı bilemiyorum. Daha önce yaşamadığımı, sadece savaştığımı şimdi anlıyorum."

"Kendimi çok özlemişim."

"Bu nasıl bir özgürlüktür, bu nasıl bir güzelliktir! Sebepsiz sevinçler içindeyim, bütün insanların bu güzelliği yaşamalarını istiyorum."

"Başka bir boyutta yaşar gibiyim. Sakin, huzurlu, mutlu. Bazen geri dönüşler olsa da, çabuk toparlanabiliyorum. Ağlıyorum, hissettiklerimin yoğunluğu çok fazla geliyor. Sevginin yoğunluğu yüzünden ağlıyorum. Dünya boyutunda kimseden görmediğim bir sevgi bu. Bu sevginin benim özüm olduğunu anlamam, beni şaşırtıyor."

"Şimdide yaşıyorum. Muhteşem bir duygu. Kelimeler anlatmaya yetersiz kalıyor. Zamanın olmadığını anlıyorum."

"Yüreğimde bir ferahlık, sanki kocaman bir yer açıldı içimde. Sanki bütün varoluş içimde."

"Aşk içinde yaşamak. Bu dediğinizi yaşıyor gibiyim; coşkudan da farklı bir şey. Hayranlık içinde olmak, her şeyin mükemmel olduğunu huşu içinde temaşa etmek."

"Ya inanmayacaksınız ama ağrılarım azaldı, enerji blokajlarım çözüldü sanki…"

"Yalnızlık çekmiyorum, dikkatim fazlalaştı. Sessiz kalıp olaylara baktığımda, daha önce göremediklerimi görüyorum."

"Yaşama güven duymaya başladım; diğer kişiler için duyduğum üzüntü de yok oldu. Herkesin kendi oyununu oynadığını ve bunun onlar için en iyisi olduğunu sezinlemeye başladım."

"Ne büyük bir özgürlüktür bu. Gerçekten insanlar neleri kaçırıp, kendilerini perişan ediyorlar."

"Bütün aksiliklere, yaşamın zorluklarına seyirci koltuğundan bakar gibiyim. Tarafsız, yargılamadan, olduğu gibi."

"Ne kadar çok zorlamalarla, sıkıntılarla, endişelerle doğallığı bozup kendimi perişan ediyormuşum. Her şeyi olduğu gibi görüp, kabul etmek ne kadar kolaymış. Ve doğalmış."

"Her günün ne getireceğini merakla sevinçle beklemek; sonra onu coşkuyla yaşamak. Kaygısız, korkusuz olmak. Artık bunların zorlamasız olması.
İnanın böyle olabildiğime ben bile şaşıyorum, gerçi dediğiniz gibi epeyce sabır gösterdim ama sonucun bu denli güzel olabileceğini hayal bile etmemiştim."

"Akıl, düşünce ne büyük bir düşmanmış. Düşünceleri terketmek ne büyük özgürlükmüş.
Dediğiniz gibi boşvermek değil, aksine çok büyük bir dikkatle yaşamak. Hele her şeyin bana hissettirdiklerini yaşamak bir zevk. Acı da olsa tatlı da olsa bu böyle."

",,, eskiden olur olmaz her şeyi ne kadar çok düşünüp, çevremdeki güzellikleri kaçırıyormuşum. Sanki hayat parlaklaştı, netleşti."

"Baş ağrılarım vardı kesildi; hayret ettim inanın."

"Uzun yıllar meditasyon yaptım. Düşüncelerimi gözlemlemeye çalıştım. Bana sakinlik verdi, ama mutluluğu vermedi.
Vücudumdan sürekli yoğun bir enerji geçiyor. Uyku sürem azaldı. Et yemek istemiyorum.”

"Bi de birdenbire sevinç patlamaları yaşıyorum. Dışsal neden yokken. Hatta düşünce bile yokken. "

"Sanki her şeyi yeni görüyorum."

"Çok ilginç ama garip bir huzur duygusu hissetmeye başladım. Çok güzel bir duygu. Muhakkak devam edeceğim."

"Ne samimiyetsiz, riyakar, bencilmişim. Kimseyi sevmeden sevgi bekleyen."

"Gerçekten bunun lezzeti bambaşka."

"Nasıl anlatsam içimde güneş doğdu ..."

"Hayatımda ilk defa vücudumu, yani mevcudiyetimi hissediyorum."

"Bende uyandırdığı his, şaşkınlık. Yalnız ne güzel bişeymiş korkularımın kaynağını görebilmek. "

"Egomu bu kadar net görebilmek, benim için gerçekten mucize. "

"Herşey kendiliğinden düzeliyor gibi, sakinlik etrafa yayılıyor, herşeyi etkiliyor gibi."

"Ben hayatımda böyle bir huzur, böyle bir sıcaklık hiç yaşamadım. Bunun için ağlıyorum. Üzgün olduğum için ağlamıyorum." (Telefon konuşmasından alıntıdır.)